Laatste dag van maart.

Laatste dag van maart. Zomertijd is in gegaan. Tijd voor zomerliedjes en zomerliefjes en zomergitaartjes en zomer feestjes. I don't care about the weather. Kom op, beetje positief blijven. Een beetje in de mood komen! Voor jou: onder aan staat een zomerliedjes afspeellijst.

April is voor mij wat dingen anders aanpakken. Prioriteiten stellen. Op gebied van school en sociaal. April en mei zijn de maanden om voor mijzelf te kiezen, en ik heb die tijd ook echt nodig. Want ik kan alles. Helemaal met zomerliedjes in mijn oren, een zomerliefje die mijn hand vast houdt en zomergitaartjes op zomerfeestjes waar ik naar uit kan kijken. Ik wens jullie succes, zie april als een 'voor jezelf kies maand'. Dat klinkt heel stom, maar de mensen om je heen moeten je blij maken. Wanneer dat niet gebeurd, klaar. Laat ze maar voor jou werken af en toe, zonder ze compleet te vergeten. Lastige opgave, dat weet ik, maar het kan wel. Ik weet het zeker. Jij en ik kunnen dat.

Ik wens jullie alvast het aller beste zomer begin toe. Succes voor iedereen met examens zoals ik!

(Spotify afspeellijst:  Zomerliefjes.)

Één en al gebreken.

Mijn onzekerheden die ik dacht overwonnen te hebben breken toch weer door. Langzaam, zonder dat ik het eigenlijk door heb en ze verpesten zo veel. Waardoor ik een hekel aan mezelf krijg. Ik denk dat ik nooit compleet zeker van mezelf zal zijn. Ik ben er bewust van dat ik niet perfect ben, integendeel. Ik ben één en al gebreken. Kan ik ook pluspunten noemen? Oh ja, ik ben best tevreden met hoe ik er uit zie. Mijn gebreken? Ik ben door mijn onzekerheid zie ik dingen die er niet zijn. Onzekerheid over hoe ik op dingen reageer, hoe ik ze op neem of op vat en over mijn karaktereigenschappen. Ik ben niet grappig of leuk, ik ben een redelijk saai persoon. Een saai persoon die zich af en toe kan verliezen in liefhebben of in vriendschap.

Volgende week zaterdag reis ik in mijn eentje het hele land door. Dat is fijn. Ik wil foto's maken van onbekenden, schrijven over wat ik denk en de mensen die ik het meest mis of het langst niet heb gezien verleiden met een kop koffie. Het rustige en het vreemde van reizen met de trein is dat alles zo onbekend is. Helaas heb ik al een plan gemaakt voor zaterdag, dat had ik eigenlijk niet moeten doen. Ik moet op Utrecht Centraal naar een perron lopen met het mooiste getal. Of rennen naar de eerst vertrekkende trein. Het zorgt voor het los laten van gewoontes en maakt je minder bang voor het onbekende.

We live our lives in the confines of fear.

Life of a selfless man.

Fijn. Fijn dat ik blij ben en eigenlijk alles goed gaat. Jij bent leuk. Jullie zijn lief. Ik ben lief voor mezelf. Is wel eens anders geweest. Ik weet dat dit jaar gewoon goed komt, omdat alles gaat zoals ik het wil.

Vrijdag ga ik op vakantie. Een week rust van de hele wereld om me heen. Heel fijn eigenlijk. Een week vast zitten in de sneeuw met mijn meest dierbare, dat is voor mij één van de beste dingen die er zijn. Ik heb WiFi in het hotel, ik denk dat ik dat alleen gebruik voor foto's die ik maak. Afzonderen, alleen maar bezig met Tsjechen en familie.

Ik ga je missen. Denk ik.

Ik weet het niet.

Tranen stromen over mijn wangen zoals ze in tijden niet meer gedaan hebben. Ik maak mezelf zo bizar onzeker en boos. Bang vooral. Bang voor al mijn verwachtingen, dromen en mezelf. Of ik ergens tot in staat ben. Of ik liefde ken en of ik verliefd kan worden. Alles wat goed was vorige winter, kan dat zich herhalen? Maar dan op een andere manier?

Ik denk mezelf de grond in, wat ik dacht dat ik mezelf had afgeleerd. Misschien is dat iets van mij, al ga ik mezelf door die actie haten.

Ik mis mezelf.

Gelukkig nieuw jaar!

Eerste blog van een nieuw jaar! Gelukkig nieuw jaar allemaal, de beste wensen. Ik gun iedereen het aller fijnste, mooiste, meest liefdevolle, gelukkigste jaar ooit. Nog goede voornemens? Ik niet, ik hou me er toch niet aan. Ook geven goede voornemens verwachtingen, verwachtingen die niet altijd even goed zijn. Verwachtingen van jezelf en anderen die iets van jou verwachten.

Ik ben het jaar goed begonnen, vrolijk en blij en gelukkig. Ik kan niet zeggen dat ik gelukkig ben, alleen ik heb me gelukkig gevoeld de laatste paar dagen. Ik heb veel verwachtingen van dit jaar. Ik slaag (hoop ik), ik word achttien, ik ga er een prachtige zomer van maken, ik ga studeren (hoop ik) en ik woon waarschijnlijk aan het eind van dit jaar in Amsterdam. Dit is allemaal zo fijn dat het me stiekem toch wel een beetje bang maakt. Wat als ik niet slaag? Wat als ik niet word toegelaten tot mijn opleiding? Et cetera, et cetera. Het is gek hoe één bepaalde gebeurtenis alles kan veranderen, daar sta je nooit bij stil. Misschien is het ook wel goed om daar niet bij stil te staan en het maar te laten gebeuren, anders zou je gek worden. Denk ik dan, dan ga je je afvragen of een glas water drinken alles kan veranderen. Maar goed, dat was niet aan de orde.

Ik wil even zeggen dat ik blij ben dat de vrienden die ik nu heb samen met mij 2013 in gaan. Ze zijn de aller leukste, aller liefste en aller tofste mensen op de wereld. 2012 was niet zo tof, 2013 wordt mijn jaar.

Leven op het randje, hè?

Weekend.

Vannacht had ik een gesprek met de moeder van een vriend van me. Ik kwam van iemand vandaan die ik tof vind. Dat durf ik te zeggen, ook als je het leest. Met haar had ik het over hoe ik ben en wat ik ben. Het was fijn. Dit is een fijn weekend. Na maanden.

Nu kijk ik The Sound of Music met mijn beste vriendjes. We willen dat de jongste van de Von Trapp familie van de berg stort, irritant kind.

Kusjes vanuit mijn woonplaats.

Regenachtige ochtend. 17 december 2012. Een jaar geleden was het de dag van het Coldplay concert. De dag dat ik echt verliefd werd op mijn ex, dat ik gelukkig was en dat ik moest huilen bij Fix You. Deze 17 december is zo anders. Vandaag ben ik in de war. Blij maar niet gelukkig. Vandaag besloot ik niets aan mijn uiterlijk te doen omdat ik geen zin had. Zo veel veranderd in ren jaar. Ik kan mijn ex niet uitstaan, ik ben zoveel meer volwassen geworden, ik ben afgevallen en zelfverzekerder geworden. Bijna een compleet ander persoon.

Niet helemaal. Ik ben nog steeds blond en chubby, ik ben nog steeds niet grappig, ik hou nog steeds meer van droge dan van zoete witte wijn en ik ben niet opgehouden met zingen. Het is heel gek om een jaar na een bepaalde belangrijke datum naar jezelf te kijken en te zien hoe jij en je sociale contacten veranderd zijn.

Ik denk wel dat ik gelukkig word. Ik ben zelfverzekerd en vaker blij dan vorig jaar. Alleen ik mis liefde, en dat is onnodig.

Ik ben net zo tof alleen.

"Oh you laugh like there is hope in the story." - Ben Howard (Bones)